გენოციდის ჩადენიდან 105 წელი გავიდა. 1918 წლის 30 მარტიდან 3 აპრილამდე ბაქოში და ბაქოს პროვინციის სხვადასხვა რაიონებში, აგრეთვე შამახიში, გუბაში, ხაჩმაზში, ლანკარანში, ჰაჯიგაბულში, სალიანში, ზანგაზურში, ყარაბაღში, ნახჩევანში და სხვა რაიონებში, ბაქოს საბჭომ და დაშნაკი სომხური შეიარაღებულმა დაჯგუფებებმა აზერბაიჯანელების წინააღმდეგ ჩაიდინეს გენოციდი.
ოფიციალური წყაროების თანახმად, გენოციდის შედეგად 12 000-მდე აზერბაიჯანელი დაიღუპა, ხოლო ათი-ათასობით უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლება. 1918 წლის მარტში ბაქოს კომუნამ კონტრრევოლუციურ ელემენტებთან ბრძოლის ლოზუნგით დაიწყო ბაქოს პროვინციის აზერბაიჯანელებისგან გაწმენდის ბოროტი გეგმის განხორციელება. მარტის გენოციდის დროს სომხებმა გაანადგურეს მრავალი უძველესი ნაგებობა, ისტორიული ძეგლი, მათ შორის სალოცავები და ისმაილის შენობა, რომელიც მსოფლიო არქიტექტურის ერთ-ერთ მარგალითად ითვლება.
კასპიის ზღვაში დისლოცირებული საზღვაო ძალების სროლის შედეგად ძლიერ დაზიანდა ჯუმას და თაზაპირის მეჩეთების მინარეთები.დაშნაკთა შეიარაღებულმა ჯგუფებმა ადამიანების ცხედრები, რომლებიც სასტიკად მოკლეს ქარვასლაში იქვე დაწვეს.
1919 და 1920 წლის 31 მარტი აზერბაიჯანის დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ ორჯერ აღნიშნა, როგორც ეროვნული გლოვის დღე. 1998 წლის 26 მარტს პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას აზერბაიჯანელების გენოციდის შესახებ. იმ დღიდან 31 მარტი აზერბაიჯანელების გენოციდის დღედ აღინიშნება.
